Dlaczego narty działają lepiej niż typowa integracja

Nie chodzi o egzotykę, a o mechanizm. Wspólna nauka czegoś trudnego robi z grupą coś, czego nie robi wspólna kolacja.

• Wyrównanie hierarchii. Na stoku liczy się umiejętność, nie stanowisko. Osoby z różnych szczebli pomagają sobie w sposób, który potem przenosi się do pracy.
• Wspólny, mierzalny sukces. Pierwszy samodzielny zjazd to konkretne osiągnięcie z datą i świadkami. To buduje więź inaczej niż warsztat z flipchartem.
• Czas bez ekranów. Siedem godzin dziennie aktywności na świeżym powietrzu skutecznie odcina od skrzynki mailowej.
• Naturalne mieszanie działów. Grupy szkoleniowe tworzy się według poziomu jazdy, a nie według struktury organizacyjnej — ludzie z różnych zespołów spędzają tydzień razem, bo tak wyszło z podziału na stoku.

Największe wyzwanie: różne poziomy w jednej grupie

To punkt, na którym firmowe wyjazdy narciarskie najczęściej się wykolejają. W dwudziestoosobowym zespole zwykle są: dwie–trzy osoby jeżdżące bardzo dobrze, kilka jeżdżących „jakoś", kilka takich, które były raz na nartach dziesięć lat temu, i kilka, które nigdy nie stały na stoku.

Scenariusz bez planu wygląda tak: zaawansowani jadą na trasy i nie widzą reszty, początkujący zostają sami, ktoś próbuje uczyć kolegę i kończy się to strachem albo kontuzją, a dwie osoby po pierwszym dniu zostają w hotelu. Integracja zamienia się w dezintegrację.

Rozwiązanie jest organizacyjne, nie sprzętowe:

• Zbierz poziomy przed wyjazdem — uczciwie, w prostej ankiecie. „Trochę jeżdżę" nie jest poziomem; pytaj o to, czy osoba schodzi trasą czerwoną, czy zjeżdża w pługu, czy korzystała z orczyka.
• Podziel na grupy szkoleniowe według umiejętności — nie według działów i nie według sympatii.
• Zapewnij instruktora także zaawansowanym — to najczęściej pomijany element. Osoba jeżdżąca od lat „na czuja" zwykle ma utrwalone błędy i kilka godzin korekty daje jej więcej niż tydzień samodzielnej jazdy. Do tego służy program Szkolenia PRO.
• Zaplanuj wspólny punkt dnia — obiad na stoku albo ostatni zjazd razem. Integracja dzieje się wtedy, nie w trakcie zajęć.

Na naszych wyjazdach zajęcia prowadzą polskojęzyczni instruktorzy, a JAFI SPORT działa jako licencjonowana szkoła narciarska SITN-PASS. Kadrę można poznać jeszcze przed wyjazdem: kadra instruktorska. To ma znaczenie także przy grupach firmowych — osoba dorosła ucząca się przy kolegach z pracy potrzebuje instruktora, który poprowadzi to z wyczuciem, a nie tylko pokaże technikę.

Jak dobrać ośrodek do grupy firmowej

Kryteria są inne niż przy wyjeździe rodzinnym. Przy grupie liczy się pojemność bazy, rozpiętość tras i zaplecze po nartach.

• Obiekt mieszczący całą grupę — rozdzielenie zespołu na trzy hotele psuje cały sens wyjazdu. To zwykle pierwsze ograniczenie przy wyborze terminu.
• Trasy dla obu skrajności — strefa nauki dla początkujących i coś wymagającego dla zaawansowanych, najlepiej w jednym obszarze.
• Miejsce na wspólny wieczór — sala, restauracja albo przestrzeń w obiekcie, gdzie grupa zmieści się razem.
• Sensowny budżet. Dla grup zwykle korzystniejsze są doliny mniej kurortowe — na przykład Pinzolo zamiast Madonna di Campiglio przy tych samych trasach, albo Cavalese zamiast najbardziej oblężonych ośrodków Dolomitów.
• Termin poza feriami — jeśli nie jesteście ograniczeni szkolnym kalendarzem, wyjazd w pierwszej połowie grudnia lub w marcu bywa wyraźnie tańszy i spokojniejszy na stoku.

Przegląd wszystkich kierunków z przewodnikami znajdziesz na stronie kierunki narciarskie, a konkretne terminy i obiekty — w wyszukiwarce wyjazdów.

Logistyka i formalności przy wyjeździe firmowym

Przy grupie firmowej dochodzi warstwa, której nie ma przy wyjeździe rodzinnym: rozliczenie i odpowiedzialność organizacyjna.

• Umowa i rozliczenie z firmą. Obsługujemy wyjazdy rozliczane z firmą, na fakturę, z umową zawieraną na dane firmowe.
• Transport grupy. Standardem jest dojazd własny, ale przy grupach firmowych przejazd autokarem bywa wyraźnie wygodniejszy — jedno miejsce zbiórki i wspólny wyjazd. Autokar nie jest dostępny w każdym terminie, dlatego przy zapytaniu grupowym sprawdzamy to dla konkretnych dat.
• Karnety zbiorczo. Karnety dokupujemy przy rezerwacji i załatwiamy zakup — nikt nie stoi w kolejce do kasy z dwudziestoma osobami za plecami.
• Sprzęt. Przy grupach firmowych większość uczestników nie ma własnego sprzętu, więc wypożyczenie trzeba przewidzieć wcześniej, zwłaszcza w rozmiarach skrajnych.
• Ubezpieczenie i składka TFG. Podstawowe ubezpieczenie turystyczne oraz obowiązkowa składka na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny doliczane są osobno i widnieją jako oddzielne pozycje wyceny. Przy grupie firmowej warto rozważyć rozszerzenie zakresu ochrony — o tym, co obejmuje polisa, piszemy w poradniku ubezpieczenie narciarskie i TFG.

Budżet — co składa się na koszt osoby

Przy wyjazdach firmowych najczęściej pracuje się „od budżetu na osobę", dlatego warto wiedzieć, które pozycje są sztywne, a które da się skalować.

• Nocleg — największa pozycja; skalowalna przez standard obiektu i wybór doliny.
• Transport — przy dojazdzie własnym pozostaje poza budżetem wyjazdu; jeśli dla terminu dostępny jest autokar, zwykle wychodzi taniej niż samodzielne przeloty całej grupy.
• Karnet — częściowo skalowalny: wariant lokalny zamiast regionalnego, jeśli większość grupy dopiero się uczy. O wariantach: karnet Skirama Dolomiti i karnet Dolomiti Superski.
• Szkolenie — pozycja, na której nie warto oszczędzać przy grupie z dużym udziałem początkujących; to ona decyduje, czy ludzie będą jeździć, czy siedzieć w hotelu.
• Wyżywienie — od apartamentów z kuchnią po obiadokolacje w hotelu; przy grupach firmowych zwykle wygrywa opcja hotelowa, bo upraszcza organizację.
• Wypożyczenie sprzętu — pozycja łatwo pomijana w pierwszych kalkulacjach, a przy grupie znacząca.

Metodykę porównywania ofert rozpisaliśmy w artykule ile kosztuje wyjazd na narty w Alpy, a pełne rozbicie ceny — w co jest w cenie wyjazdu na narty.

Plan tygodnia dla grupy firmowej

Układ, który u nas działa najlepiej przy zespołach o mieszanych poziomach — do potraktowania jako punkt wyjścia, nie sztywny scenariusz.

• Dzień przyjazdu — zakwaterowanie, wydanie sprzętu i karnetów, wspólna kolacja z podziałem na grupy szkoleniowe. Podział ogłoszony wieczorem oszczędza godzinę chaosu następnego ranka.
• Dni 1–3 — zajęcia w grupach według poziomu, po kilka godzin dziennie. Początkujący w strefie nauki, średni na trasach niebieskich, zaawansowani na zajęciach technicznych.
• Dzień 4 — pierwszy dzień wspólnej jazdy w tempie najsłabszych. To zwykle najlepiej wspominany dzień wyjazdu.
• Dzień 5 — jazda w dowolnych konfiguracjach, wieczorem coś zespołowego: kolacja tematyczna, zawody na łagodnym stoku, wyjazd gondolą na kolację w górach.
• Dzień wyjazdu — krótka jazda przed wyjazdem albo spokojny poranek, zależnie od godziny transportu.

Jeśli planujecie wyjazd firmowy i chcecie, żebyśmy dobrali ośrodek, termin i obiekt pod konkretną liczbę osób oraz budżet — napisz do nas przez formularz kontaktowy. Przy grupach przygotowujemy ofertę indywidualnie, bo wybór doliny zależy od tego, jak rozkładają się poziomy w zespole.

Najczęstsze pytania

Czy wyjazd na narty ma sens, jeśli połowa zespołu nie jeździ?
Tak, pod warunkiem że szkolenie jest częścią planu, a nie dodatkiem. Początkujący spędzają pierwsze dni w grupach z instruktorem w strefie nauki i zwykle od czwartego dnia jeżdżą już z resztą zespołu na łagodnych trasach. Bez zaplanowanego szkolenia osoby niejeżdżące zostają w hotelu i cel integracyjny przepada.

Jak podzielić grupę firmową na zajęcia?
Wyłącznie według realnego poziomu jazdy, zebranego przed wyjazdem w prostej ankiecie — nie według działów ani sympatii. Warto pytać konkretnie, czy dana osoba zjeżdża trasą czerwoną, czy jeździ w pługu i czy radzi sobie z orczykiem, bo określenie „trochę jeżdżę" nic nie mówi.

Czy wyjazd firmowy można rozliczyć na fakturę?
Tak, obsługujemy wyjazdy rozliczane z firmą, z umową zawieraną na dane firmowe i fakturą. Szczegóły rozliczenia, terminy płatności i zasady zaliczek przy grupach ustalamy indywidualnie przy przygotowaniu oferty.

Jaki ośrodek wybrać na wyjazd firmowy?
Taki, który mieści całą grupę w jednym obiekcie i ma zarówno strefę nauki, jak i trasy dla zaawansowanych. Przy grupach dobrze wypadają doliny mniej kurortowe, na przykład Pinzolo z dostępem do tras Madonna di Campiglio albo Cavalese z karnetem Dolomiti Superski, bo dają lepszą relację ceny do możliwości.

Kiedy najlepiej zorganizować firmowy wyjazd narciarski?
Jeśli grupa nie jest ograniczona kalendarzem szkolnym, najkorzystniejsza jest pierwsza połowa grudnia lub marzec — jest taniej i spokojniej na stoku. Tygodnie feryjne i świąteczne to najwyższe ceny i największy ruch.

Czy zaawansowani też powinni mieć instruktora?
To najczęściej pomijany element firmowych wyjazdów, a daje bardzo dobry efekt. Osoby jeżdżące od lat samodzielnie zwykle mają utrwalone błędy techniczne, których same nie widzą, i kilka godzin korekty z instruktorem daje im większy postęp niż cały tydzień swobodnej jazdy.